dinsdag 7 maart 2017

reparatie

Vandaag een stukje over copyright op foto's gezien. Ik bedacht me toen dat ik ook foto's van internet had gebruikt op deze blog. Gelijk maar even weggehaald. Gelukkig waren de meeste foto's zelf gemaakt.


Inmiddels is de dakkapel gemaakt en hebben we foto's van de zonnepanelen kunnen maken. Eerder ging dit niet omdat je dan de kapotte dakkapel erbij zou krijgen. Nu hopen dat ze snel op Funda erbij komen te staan. We hopen zo beter op te vallen en ons te onderscheiden.









Ondertussen zijn we bezig met plannen voor de achtertuin. Er staat nu een grote overkapping die we weg willen halen. Het is de bedoeling om zo de lengte van de tuin beter tot zijn recht te laten komen.
Ik heb al een aantal groenten plantjes staan die straks gepland kunnen worden. We kunnen zo alvast een beetje onze moestuin opstarten. Alvast oefenen voor in Frankrijk.

vrijdag 10 februari 2017

Terug naar het begin

Oorspronkelijk was het plan om eerst ons huis in Nederland te verkopen en daarna iets in Frankrijk te kopen. Via allerlei ideeën zijn we nu terug bij dat plan.

Het blijkt niet mogelijk om een overbruggingskrediet te krijgen voor een huis in het buitenland.  Ook kan de huidige hypotheek niet verhoogd worden voor iets anders dan een verbouwing. Het geld komt dan namelijk in een bouwdepot te staan.
Een hypotheek in Frankrijk is te duur. Het wordt dan een hypotheek over 10 jaar met het gevolg dat de aflossing ook verdeeld wordt over 10 jaar. Die is dan 3x zo hoog dan bij een looptijd van 30 jaar.  Zoveel geld hebben we per maand niet over. Dus vandaar dat we toch eerst moeten verkopen.

Inmiddels hebben we onze vraagprijs iets laten zakken, zodat we in een goedkopere zoekrange komen op Funda. En binnenkort wordt de stormschade aan de dakkapel gerepareerd. We kunnen dan ook foto's van de zonnepanelen maken die rondom die kapotte dakkapel liggen. Weer vooruitgang dus.

De Franse thuisstudie wilt niet zo vlotten. Het is nogal op vakantie gebaseerd. Daarom ben ik woordjes op gaan zoeken die in het dagelijkse leven gebruikt worden. Dan blijk ik een heleboel worden toch al wel te kennen. De rest kan ik dan gaan leren. Zo kan ik mijn woordenschat op mijn eigen manier uitbreiden. Het is dan ook veel interessanter om te leren. Ik heb ook 2 kinderboekjes die ik binnenkort ga proberen te lezen. Ik hoop het zo een beetje voor elkaar te gaan krijgen. Ik steek er in ieder geval iets van op.

Morgen gaan we naar de emigratiebeurs. Hopelijk kunnen we daar ook nog de nodige informatie bij elkaar sprokkelen. Het is in ieder geval een leuk dagje weg.



maandag 16 januari 2017

Vakantie Allier

Ondanks het slechte weer hebben we toch leuke autoritjes gehad. De rivier de Sioule zijn we een paar keer tegen gekomen. Soms bevroren, soms woest stromend over keien en soms helemaal rustig.

Dit was bij Chateauneuf-les-Bains, een stuk helemaal glad en dan valt het een beetje naar beneden en gaat het over uitstekende stenen verder. 
Hieronder een hele mooie bocht in de rivier. Je kunt ook het ijs zien liggen. Dit stukje rivier heeft schilders geïnspireerd en is o.a. door Monet geschilderd. Op het uitkijkpunt is het ook doodstil op een paar vogelgeluidjes na, echt heerlijk.


Op een heleboel bomen zagen we ook lichtgroen mos zitten. Heel bijzonder.
















En als je denkt veel last van mollen te hebben, dan moet je hier maar eens kijken. Sommige weilanden was één veld vol met molshopen.















Dit meer was ook bevroren. En zo te zien is er na de droogte van oktober niet zoveel regen meer bijgekomen. Het heet geloof ik Pont du Bouchet. In de zomer is dit een recreatiemeer.
Hieronder nog een uitzichtfoto. Jammer dat het niet helemaal helder was.
We zijn ook nog naar een uitzichtpunt over 7 departementen gereden, Toulx Sainte Croix. Alleen was het daar hartstikke mistig. De we erheen was heel helder, maar net aan de andere kant van de heuvel was er dus dichte mist. 

Wij houden erg van het uitzicht over de heuvels, oftewel campagne. 

dinsdag 10 januari 2017

Het bod

In januari zijn we nog een paar dagen naar Frankrijk gegaan. De reis was vreselijk! De hele weg hebben we mist gehad. Uiteindelijk kwamen we een uur later aan dan had gehoeven. We wilden eigenlijk nog even ergens eten, maar alles wat wij vonden was gesloten. Dus dan maar zonder eten naar de B&B. Als we rechtstreeks waren gegaan waren we een uur eerder aangekomen. Maar als je alles van tevoren weet is het natuurlijk makkelijk.

De volgende dag was de mist opgelost en hebben we flink wat kilometers gereden en genoten van het uitzicht. Wat ons opviel was dat de meertjes en sommige rivieren bevroren waren. En dat de kale bomen vol met lichtgroen mos zitten.










We hebben een heel leuk en informatief gesprek gehad met de eigenaren van de B&B waar wij logeerden. En we hebben weer wat ideeën opgedaan.
We hadden ook nog een afspraak met de makelaar en een tweede bezichtiging gedaan. Daarna hebben we een bod uitgebracht. Wat blijkt nu, de eigenaar heeft het huis via een andere makelaar al aan iemand anders beloofd. Er schijnt ook al iets getekend te zijn, maar nog geen voorlopig koopcontract. De makelaar gaat nu uitzoeken of het iets bindends is en we horen nog van hem.

Ondertussen zitten wij niet stil en alweer meer huizen gevonden. Op onze laatste dag hebben we nog even snel een bezichtiging ingepland. We hebben drie huizen in de Allier (naast de Creuse) bezocht en een winnaar gevonden. Het plan wordt ook aangepast. De aandacht gaat naar horeca. Er is een mooie ruimte om een restaurant te maken. Er is veel vraag naar horeca die ook in de avond open is. En een plek waar je koffie met gebak kunt krijgen. Dus we zullen met open armen ontvangen worden.
We laten dan het idee van een B&B los. Dat geeft teveel werk. Er komt wel een appartement of misschien wel twee appartementen. Zo kunnen familie en vrienden toch blijven slapen. En als we die ruimte dan toch hebben, kunnen we ze ook verhuren.
Gelukkig zijn we flexibel en sluiten we ons gewoon aan op de mogelijkheden van het huis en de vraag van de streek. Het enige wat altijd aanwezig moet zijn is het uitzicht. Dat is voor ons het allerbelangrijkste.
Hieronder een voorproefje van wat ons huis zou kunnen worden. Het heeft nog wel wat liefde nodig, maar wij zien er iets heel moois in.


vrijdag 30 december 2016

De Creuse is reuze!

Het gebied waar wij naar toe willen is Limousin. Dit is weer onderverdeeld in Haute-vienne, Corrèze en de Creuse. Waarom Limousin? Is daar wel iets te doen? Nou zeker! Maar het allerbelangrijkste is dat het er zo rustgevend is. Het is een prachtig heuvellandschap met weilanden en bossen. Heerlijk om te wandelen en te fietsen, maar ook leuk om met de auto door te rijden. De lucht schijnt er het schoonste te zijn van Frankrijk en er is ook weinig lichtvervuiling. Daardoor kun je ontzettend veel sterren zien in de nacht.

Er zijn kastelen te bezoeken en een aantal plaatsen hebben nog een Middeleeuws centrum. Er zijn zelfs nog Romeinse overblijfselen te vinden zoals bijvoorbeeld de brug net onder Aubusson 'Pont de Senoueix.
Rondom Limoges zijn er emaille- en porselein fabrieken.
Aubusson en Felletin zijn de steden van de wandtapijten.
Er is ook veel water te vinden. Er zijn zwemmeren, maar ook mooie waterlopen die geschilderd zijn door beroemde schilders zoals Monet.


Le Masgot is een 'sprookjesdorp  van de beeldhouwer François Michaud. Deze steenhouwer heeft eind 19e eeuw gevels en muren gedecoreerd met naïeve sculpturen. In het huis waar de beeldhouwer woonde is een expositie over beeldhouwen ingericht en elke zomer worden in dit dorp beeldhouwcursussen georganiseerd.

Aan de rand van het Massif Central, ligt het Plateau de Millevaches, een waterreservoir waaruit meerdere rivieren ontspringen: de Corrèze, de Vienne, de Creuse en de Vézère. De streek kent een uitzonderlijke rijke fauna en is een paradijs voor vissers, wandelaars, fietsers en ruiters.


dinsdag 29 november 2016

Huis te koop




Vandaag is het dan zover, ons huis is de verkoop in gegaan. Het was even wachten tot Berry vakantie had, maar inmiddels is de vakantie bijna voorbij en de klusjes zo goed als geklaard. We hebben vandaag de laatste foto's kunnen nemen en eindelijk de verkoopopdracht kunnen geven. https://www.mijnhuisverkoopikzelf.nl/huis-kopen/st-willebrord/pastoor-kroesstraat-11742.html


We proberen ook nog een aantal spullen te verkopen die we toch niet mee willen nemen. En zo zitten we inmiddels zonder eethoek en tafeltje in de kamer. Nu nog een paar kasten te gaan...

Chez Berry
Ook hebben we een keuze gemaakt voor de naam die we willen gaan voeren: Chez Berry & Lisette. De websitenaam gaat chezberry.fr of chezberry.nl worden. Dit is eigenlijk dubbel toepasselijk, want er stroomt vlakbij een watertje dat 'canal de Berry' heet. Hoe grappig is dat! Het canal de Berry is een voormalig kanaal in de regio Auvergne en Centre. Het verbindt de Loire met de rivier de Cher.


zondag 30 oktober 2016

Het idee

Hoe is het idee ontstaan van onze Frankrijk plannen?
Ik, Lisette, heb in 1989 al op het punt gestaan om naar Australië te emigreren. Na het invullen van een heel boekwerk aan papieren bleek dit toch niet zo eenvoudig te zijn en de plannen verdwenen in de 'koelkast'.
Samen met Berry ontstond het plan om een vakantiewoning op Aruba te kopen. Alleen hoe houd je het daar in de gaten? We willen natuurlijk niet dat het gekraakt wordt of door huurders afgebroken wordt.
Reëler was om voor een huisje in Spanje te gaan. Maar door het kopen van een eigen huis in Nederland was daar geen geld meer voor. Het plan werd toen om over 8 á 10 jaar een B&B te beginnen. Alleen niet in Spanje maar in Frankrijk en het gebied zou de Elzas worden. Je kunt dan in 1 dag naar Nederland rijden om familie te bezoeken. Dus de plannen zijn er en we fantaseren er op los. Tot we besluiten om een weekje op visite te gaan bij Carla en Olaf die een huisje hebben in de Creuse, ten westen van Clermont-Ferrand. Wat is het daar mooi en vooral, wat is het daar rustig. De stilte hoor je niet alleen, maar die voel je tot onder in je buik.

Olaf had inmiddels de 'million dollar question' gesteld: "waarom pas over 8 jaar en waarom niet nu". Tja waarom eigenlijk niet? Geen idee...
Ik heb de financiën er eens bij gepakt en ben gaan rekenen. Het zou kunnen. Op sites van Franse makelaars had ik al een aantal huizen gevonden, maar de foto's zijn zo waardeloos dat je de toestand van het huis niet kunt zien. Zitten er nu wel of geen kozijnen in? Het is gewoon niet te zien.
Tijdens de week bij Olaf en Carla hebben we bij twee makelaars een afspraak gemaakt. Gelukkig hebben Olaf en Carla ons geholpen met het Frans. Want mijn schoolfrans is toch wel heel erg diep weggezakt. Beter gezegd, ik heb het nog niet teruggevonden haha.

Deze makelaars hadden allebei twee huizen voor ons geselecteerd.

  • Het eerste huis zijn we nog niet eens binnen gegaan. Het was eigenlijk alleen een paar muren en een dak. Ook stond er halverwege de tuin een grote lelijke golfplaten schuur van iemand anders! Die zou wel weggaan, maar je weet niet wat er voor terug komt natuurlijk. En dan ook nog eens in een plaatsje waar alles tegen elkaar was gebouwd. Ik kan het niet anders omschrijven dan een claustrofobisch dorpje.
  • Het tweede huis moest ik even aan wennen. Er moest ontzettend veel aan gedaan worden, maar had geweldige mogelijkheden. Het was een gigantisch pand aan de hoofdstraat van wat je daar een redelijk dorp kunt noemen. Achter de aanbouw was nog een overdekt iets en daarachter een ruime eigen parkeerplaats voor ongeveer 8 auto's. De eerste verdieping had een eigen ingang middels een trap aan de buitenkant van het huis. Naast de aanbouw was een hele mooie ruimte om een theetuin te maken. Daar werd dus het idee voor een theetuin geboren. Het grote nadeel was echter de ligging. Er was geen uitzicht en ik voelde er niet de rust. Dit was misschien ook wel ietsje moeilijk doordat ze met een hoop herrie aan de weg bezig waren. Maar dat was wel de reden om definitief van dit huis af te zien.
  • Het derde huis was echt een geweldig lief huisje én met een broodoven in de keuken! Er hoefde niet zoveel aan te gebeuren en het lag rustig met een mooi uitzicht. Helemaal geweldig, echter het is wel erg klein en er staat een grote lelijke golfplaten schuur met asbest die te veel ruimte opslokt om te laten staan. Er is niet genoeg plaats voor alles wat we willen met de tuin. 
  • En dan het vierde en laatste huis. Op de foto van de brochure had ik er al een goed gevoel over. Na de bezichtiging voelde het al gelijk als ons huis en zelfs het dorpje (als je 10 huizen een dorpje mag noemen) voelt als mijn buurtje. Het is een huis met mogelijkheden en met een tuin die een mooi uitzicht heeft en groot genoeg is om al onze wensen mogelijk te maken. We willen wat dieren houden, een moestuin, een kruidentuin en een bloementuin waar we horeca in kunnen drijven. Het huis bevat maar liefst twee broodovens! Één in keuken en één in het bijgebouw. Dit moet toch wel een teken zijn dat dit huis voor ons geschikt is. En wat een uitzicht zo vanuit je keukendeur!


We weten inmiddels 100% zeker dat we dit willen gaan doen. Ik ben aan de slag gegaan met wat je een bedrijfsplan zou kunnen noemen. De bedoeling is om twee kamers voor de verhuur te maken in het woonhuis. Één kamer voor 2 personen en één kamer voor 4 á 5 personen. De keuken gaan we delen met de gasten en onze woonkamer gaat een woon- slaapkamer voor onszelf worden. Zelf wonen we daardoor beneden en de 1e verdieping is dan voor de gasten. De zolder willen we verbouwen tot een appartement. Dit kan dan verhuurd worden of als woonruimte voor Glenn dienen als hij toch besluit om bij ons te gaan wonen.
Het bijgebouw doen we nog even niets mee. We willen eerst een jaartje aankijken hoe alles zich gaat ontwikkelen. Gaat de verhuur beter dan maken we er appartementen, gaat de horeca beter dan maken we er een restaurant van. 

Nu is het zaak dat we ons eigen huis verder afwerken en opruimen zodat het in de verkoop kan. Daar zullen we nog een hele klus aan hebben. En dan hopen dat we het kunnen verkopen voor het bedrag dat nodig is om onze Frankrijk plannen door te kunnen laten gaan. Kunnen we er niet genoeg voor krijgen, dan gaat het hele feest niet door, maar dan hebben we het in ieder geval geprobeerd.